یک نوع میکرو RNAبا بهبود متابولیسم سلولی، ترمیم زخم را در موش های دیابتی تسریع می کند

ترمیم زخم یک فرآیند انرژی خواه است که نیاز به هماهنگی خوبی از سوی میتوکندری با گلیکولیز در محیطی با اکسیژن بسیار کم(مشخصه ی زخم) دارد. در دیابت، هایپرگلایسمی پاسخ های تطبیقی ​​به هیپواکسی را تحت تاثیر قرار می دهد که به نوبه ی خود تأثیرات منفی عمیقی بر روی بخش های مختلف سلولی که دخیل در ترمیم زخم هستند، می گذارد.miR-210 ، که یک میکرو RNA القاء شده توسط هیپواکسی است، متابولیسم سلولی و فرآیندهای مهم دخیل در ترمیم زخم را تنظیم می کند.

 در این مطالعه محققان نشان دادند که هایپرگلایسمی، القای وابسته به هیپوکسی miR-210 را هم در شرایط in vitro و هم در زخم های دیابتی انسان و موش کاهش می دهد.

اختلال در تنظیمmiR-210 ، در زخم های دیابتی بیماری زا یا پاتوژنیک است، زیرا تجویز موضعیmiR-210 ، باعث بهبودی زخم به طور خاص در موش های دیابتی- نه در موش های غیر دیابتی- گردید.

 بازگرداندن miR-210 به مقدار طبیعی، تعادل متابولیکی را به زخم های دیابتی باز می گرداند این امر از طریق کاهش میزان مصرف اکسیژن و کاهش تولید ROS و فعال سازی گلیکولیز با پیامدهای مثبت در مهاجرت سلولی، صورت می گیرد. نتیجه این کهmiR-210 ، ترمیم زخم را به طور خاص در دیابت از طریق بهبود متابولیسم سلولی، تسریع می کند.

برای مطالعه ی متن کامل این مقاله به آدرس منبع مراجعه کنید:

https://www.nature.com/articles/s42003-020-01495-y